1 2a 2b 2c 3a 3b 4a 4b 4c 5a 5b 6a 6b 7a 7b 7c 7d 8a 8b 9a 9b 9c 10a 10b 10c 11a 11b 12a 12b 12c 12d 13a 13b 14a 14b 14c 15 16a 16b 17a 17b 18a 18b 18c 19a 19b 19c 19d 19e 20a 20b 20c 21a 21b 21c 22a 22b 22c 23a 23b 23c 24a 24b 24c 24d  25a 25b 26a 26b 26c 26d 27a 27b 27c 28a 28b 28c 28d 29a 29b 29c 29d 30a 30b 30c 30d 31a 31b 31c
This page contains a poem with translation, audio recordings & vocabulary flashcards
  The Story of Rostam and Esfandiār from the Shāhnāme of Ferdawsi داستان رستم و اسفندیار
AUDIO Part 89 All Learn the VOCABULARY for this poem!

Go to Part 31b     Part 31c

Text & Translation  
1661 And hath acquired with thee both skill and counsel,
Send of thy favour home.’”
به بخت تو آموخت فرهنگ و رای
سزد گر فرستی کنون باز جای
1662 That to Bahman
Ran thus: “When thou hast read this quit Zábul,
یکی سوی بهمن که اندر زمان
چو نامه بخوانی به زابل ممان
1663 For we desire to see thee; so make ready,
And tarry not.”
که ما را به دیدارت آمد نیاز
برآرای کار و درنگی مساز
1664 Shrewd Rustam, when the scribe
Had read the letter to him, was rejoiced.
به رستم چو برخواند نامه دبیر
بدان شاد شد مرد دانش‌پذیر
1665 Of what he had within his treasury—
Surtouts and daggers made of watered steel,
ز چیزی که بودش به گنج اندرون
ز خفتان وز خنجر آبگون
1666 Bards, bows and arrows, sparths and Indian hangers, ز برگستوان و ز تیر و کمان
ز گوپال و ز خنجر هندوان
1667 Fresh aloes, camphor, musk, and ambergris,
Gold, silver, jewelry, brocaded stuffs,
ز کافور وز مشک وز عود تر
هم از عنبر و گوهر و سیم و زر
1668 With raiment in the piece, slaves of ripe age
And unripe, golden girdles, silvern bridles,
ز بالا و از جامه‌ی نابرید
پرستار وز کودکان نارسید
1669 And two gold cups a-brim with precious stones, کمرهای زرین و زرین ستام
ز یاقوت با زنگ زرین دو جام
1670 All these he gave Bahman, and they that bore them
Accounted for them to his treasurer.
همه پاک رستم به بهمن سپرد
برنده به گنجور او بر شمرد
1671 The matchless Rustam journeyed with Bahman
Two stages, then dispatched him to the Sháh.
تهمتن بیامد دو منزل به راه
پس او را فرستاد نزدیک شاه
1672 The face of Sháh Gushtásp was dim with tears
What time he gazed upon his grandson's face.
چو گشتاسپ روی نبیره بدید
شد از آب دیده رخش ناپدید
1673 He said: “Thou art Asfandiyár himself,
Thou art like no one in the world but him.”
بدو گفت اسفندیاری تو بس
نمانی به گیتی جز او را به کس
1674 The Sháh bestowed on him the name Ardshír,
On secing what great courage he possessed.
ورا یافت روشن‌دل و یادگیر
ازان پس همی خواندش اردشیر
1675 He was a stalwart warrior, strong of hand,
A wise man, well-instructed, and devout,
گوی بود با زور و گیرنده دست
خردمند و دانا و یزدان پرست
1676 And with his fingers dressed beside his legs
His fists extended lower than his knees.
چو بر پای بودی سرانگشت اوی
ز زانو فزونتر بدی مشت اوی
1677 The Sháh awhile made proof of him and marked
His bearing.
همی آزمودش به یک چندگاه
به بزم و به رزم و به نخجیرگاه
1678 On the field, at feast, and chase
He proved a warrior like Asfandiyár,
به میدان چوگان و بزم و شکار
گوی بود مانند اسفندیار
1679 And never tried the patience of Gushtásp,
Who ever gazed upon him with emotion,
ازو هیچ گشتاسپ نشکیفتی
به می خوردن اندرش بفریفتی
1680 And said: “The World-lord gave him unto me,
Gave him to me because I was in trouble.
همی گفت کاینم جهاندار داد
غمی بودم از بهر تیمار داد
1681 May my Bahman live evermore since I
Have lost my noble, brazen-bodied son.”
بماناد تا جاودان بهمنم
چو گم شد سرافراز رویین تنم
1682 The conflicts of Asfandiyár are o'er;
May our Sháh's head live on for evermore,
سرآمد همه کار اسفندیار
که جاوید بادا سر شهریار
1683 His heart from travail ever be at rest,
And may the age conform to his behest,
همیشه دل از رنج پرداخته
زمانه به فرمان او ساخته
1684 Glad be his heart, his crown uplifted high,
And round his foe's neck may his lasso lie.
دلش باد شادان و تاجش بلند
به گردن بداندیش او را کمند

Go to Part 31b     Part 31c